چهارشنبه هفتم فروردین 1387
وخدا انسان را آفرید اما کاش...
وخدا انسان را آفرید و او نقطه ای گشت
برای شروع همه بودن ها
اما کاش...
و درست همان جا بود که خاک فرصت وجود گرفت
و اینگونه معنا پیدا کرد.
اما کاش...
و فرشته ها به سجده ی او سر به زمین خم کردند
و خلقتش را پاس داشتند.
اما کاش...
و آنجا که اولین لبخند هستی شکل گرفت ،
ساده ترین و زیبا ترین نگاه عالم در چشمان آدم و حوا موج زد،
عشق شکل گرفت.
اما کاش او می دانست که انسان بودن چیست و زمان
هیچگاه نمی گذشت تا دور شود از صداقت اولین نگاه...
نوشته شده توسط مرتضی در 1:9 | | لینک به این مطلب

